شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15754

عدل و انصاف و راستی باید/وز خزینه تهی بود شاید

جویبار ملک را آب روان شمشیر توست/تو درخت عدل بنشان بیخ بدخواهان بکن

نمی‌لرزد دلم چون نامه از اندیشهٔ فردا/که من از خود حسابی دیده‌ام صد بار محشر را

هرکه داد او حُسن خود را در مزاد/صد قضای بد به سویش رو نهاد

من نه آنم که تراوش کند از من گله‌ای/ می‌دهد خون جگر رنگ به بیرون، چه کنم

بستر آرام پروانه است خواب روز شمع / وای بر آن کس که بیدار است دایم یار او

ز خطّ سبز افزون می‌شود بی‌تابی عاشق / کجا در نوبهاران آید از دیوانه خودداری؟

نیست حرف عشق را تأثیر در افسردگان / بی نمک ماهی ز بحر شور می‌آید برون

این زندگی حلال کسانی که همچو سرو / آزاد زیست کرده و آزاد می‌روند

شاخ که با میوه‌هاست سنگ به پا می‌خورد / بید مگر فارغ است از ستم نابه‌کار

وبال من آمد همه دانش من / چو روباه را موی و طاووس را پر

شد ناف معطّر سبب کشتن آهو / شد طبع موافق سبب بستن کفتار