شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 11159

سخن ز حد مبر ای محتسب که مستی من/نه از پیاله خورشید و خم گردون است

رخت روز طرب را بامداد است/سر زلفت شب غم را سواد است

تویی کعبه به هر شهری که باشی/چو مکه نام آن خیر البلاد است.

به عشق طعنه «جامی» مزن که عاشق را/ عنان دل ز کف اختیار بیرون است.

تو دی ماهی و آن دلبر بهار است / رسیدنتان به هم دشوار کار است

تو خود ای گوهر یک‌دانه کجایی آخر / کز غمت دیده مردم همه دریا باشد

قطره تویی، بحر تویی، لطف تویی، قهر تویی / قند تویی، زهر تویی، بیش میازار مرا

گوشم همه بر قول نی و نغمه چنگ است / چشمم همه بر لعل لب و گردش جام است