شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هشتم : پایه های آوایی همسان (2) | آزمون شماره 14813

یار شدم یار شدم با غم تو یار شدم/ تا که رسیدم برِ تو از همه بیزار شدم

سوزد مرا سازد مرا در آتش اندازد مرا/ وز من رها سازد مرا بیگانه از خویشم کند

جرمی ندارم بیش از این کز جان وفادارم تو را/ ور قصد آزارم کنی هرگز نیازارم تو را

نظر آوردم و بردم که وجودی به تو ماند/ همه اسمند و تو جسمی، همه جسمند و تو روحی

زلف او برده قرار خاطر از من یادگاری / من هم از آن زلف دارم یادگاری بیقراری

با چنین جاه و جلال از پیشگاه سلطنت / آگهی و خدمت دل‌های آگه می‌کنی

من آن پیرم که شیران را به بازی برنمی‌گیرم / تو آهو وش چنان شوخی که با من می‌کنی بازی

ای غم بگو از دست تو آخر کجا باید شدن / در گوشه میخانه هم ما را تو پیدا می‌کنی

مه و خورشید نظر شد که از او خاک چو زر شد 

کبر و تکبّر بگذار و بگیر 

به جان آتشینم به رخ زعفرانی  

خورشید از رویش خجل گردون مشبّک همچو دل  

ای نور ما ای سور ما ای دولت منصور ما / جوشی بنه در شور ما تا می‌شود انگور ما

تا دلِ هرزه‌گرد من رفت به چین زلف او / زان سفر دراز خود عزم وطن نمی‌کند

گفت که تو شمع شدی لایق این جمع شدی / شمع نیم جمع نیم دود پراکنده شدم

گر به تو افتدم نظر چهره به چهره روبه‌رو / شرح دهم غم تو را نکته به نکته مو به مو