شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 29342

بر او راست خم کرد و چپ کرد راست/خروش از خم چرخ چاچی بخاست

می‌دید اگر خسرو چو من رخسار آن شیرین‌دهن/می‌کند همچون کوهکن با نوک مژگان بیستون

خیال خال تو با خود به خاک خواهم برد/که تا ز خال تو خاکم شود عبیرآمیز

خیزید که آن یار سعادت برخاست/خیزید که از عشق، غرامت برخاست

چه شود گر من و تو چند قدح باده خوریم / باده از خون رزان است نه از خون شماست

تا دم از شام سر زلف تو هر جا نزنند / با صبا گفت و شنیدم سحری نیست که نیست

بر دوخته‌ام دیده چو باز از همه عالم / تا دیده من بر رخ زیبای تو باز است

صحبت یار عزیز حاصل دور بقاست / یک دمه دیدار دوست هر دو جهانش بهاست

رسم بدعهدی ایّام چو دید ابر بهار / گریه‌اش بر سمن و سنبل و نسرین آمد

 قناعت می‌کنم با درد چون درمان نمی‌یابم / تحمل می‌کنم با زخم چون مرهم نمی‌بینم

 مگر که لاله بدانست بی‌وفایی دهر / که تا بزاد و بشد جام می ز کف ننهاد

 گردون، مرا زِ محنت هستی، رها نخواست / مرگم رسیده بود ولیکن خدا نخواست

مراعات نظیر، اغراق، تشبیه، تشخیص

تلمیح، استعاره، واج‌آرایی، واژه‌آرایی

مراعات نظیر، واج‌آرایی، جناس، تضاد مراعات نظیر، واج‌آرایی، جناس، تضاد

تلمیح، اغراق، کنایه، تضاد