شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هشتم : پایه های آوایی همسان (2) | آزمون شماره 14341

ز بس خاک خورده است خون عزیزان/ به هر جا که ناخن زنی خون برآید

سخن ز آسمان ها فرود آمده است/ بر اقلیم جان ها فرود آمده است

سپند است کز جا جهد جا نماید/ در این انجمن آشنایی که دارم

بخندد همی باغ چون روی دلبر/ ببوید همی خاک چون مشک اذفر

سرافرازی

سحرگاهان

از این صورت

ملامت مکن

پس آن‌گه بسی عقد گوهر ز هم (U/−−U/−−U/−−U−−)

نه رازش می‌توانم گفت با کس (U/−−−U/−−−U−−−)

می وصلم بچشان تا در زندان ابد (UU/−−UU/−−UU/−−UU−)

از در صلح آمده‌ای یا خلاف (−U−/−UU−/−UU−/−UU−)

من و غم از این پس که دور از رخ تو / چه باشد اگر یک شبی پیشم آیی؟

بیاید به سویت زِ هر سمت، نیکی / اگر خدمت خلق را پیشه کردی

حلال است رفتن به صحرا ولیک / نه انصاف باشد که بی ما رَوَند

زِ ما گر طاعت آید شرمساریم / وزیشان گر قبیح آید، جمیل است

مجنون صاحب درد را لیلی عیادت می‌کند / فرهاد شورانگیز را شیرین به مهمان می‌‌رسد

گفتم چو طاووسی مگر عضوی ز عضوی خوب‌تر / می‌بینمت چون نیشکر شیرینی از سر تا قدم

نور چو فوّاره زند بوسه بر این باره زند / رشک سلیمان نگر و غیرت جمشید مرا

چندان بنالم ناله‌ها، چندان برآرم رنگ‌ها / تا برکنم از آینه، هر منکری من زنگ‌ها