شرکت در آزمون آنلاین فارسی هفتم - درس هفتم- علم زندگانی

معنا یا مفهوم کدام گزینه نادرست است؟

«ای تن، رنج از بهر خدای بِکش»: (ای بدن، به خاطر خدا رنج را تحمّل کن)

«اگر چشم داری به دیگر سرای»: (اگر انتظار عاقبت به خیری در آن دنیا داری)

«رام تو نمی‌شود زمانه»: (زمان برای تو، به تندی می‌گذرد)

«شدش گیتی به پیش چشم تاریک»: (جهان در جلوی چشمانش تیره و تار شد)

در کدام گزینه غلط املایی یافت می‌شود؟

کبوتر بچه‌ای با شوق پرواز/ به جرعت کرد روزی بال و پر باز

مادر ای کهکشان آینه‌ها/ دست‌های تو شط خورشید است

از سپهر رخت ستارهٔ اشک/ می‌دمد با تلاوت قرآن

می‌کند پر فضای خانه ز عطر/ گُل سجاده‌ات به وقت نماز

در کدام گزینه «را» نشانه‌ی مفعول نیست؟

تو را پرواز، بس زود است و دشوار/ ز نوکاران که خواهد کار بسیار؟

مرا در دام‌ها بسیار بستند/ ز بالم کودکان پرها شکستند

نار خندان باغ را خندان کند/ صحبت مردانت از مردان کند

به‌جان زنده‌دلان سعدیا که ملک وجود/ نیرزد آن که دلی را، ز خود بیازاری

در کدام بیت جای اجزای جمله بیش‌تر تغییر کرده است؟

در چمن آمد غزلی نغز خواند / رقص‌کنان بال و پری برفشاند

بی‌خود از این سوی بدان سو پرید / تا که به شاخ گل سرخ آرمید

روز نشاط است، گه کار نیست / وقت غم و توشهٔ انبار نیست

خیز و بیندای به گل، بام را / بنگر از آغاز، سرانجام را

در تمام گزینه‌ها مفعول به کار رفته است، به‌جز .......

ز وحشت سست شد بر جای، ناگاه/ ز رنج خستگی درماند در راه

بیاید هر دو پا محکم نهادن/ از آن پس، فکرِ بر پای ایستادن

شو روز به فکر آب و دانه/ هنگام شب آرمیدن آموز

مندیش که دام هست یا نه/ بر مردم چشم، دیدن آموز

شرکت در آزمون آنلاین فارسی هفتم - درس هفتم- علم زندگانی | آزمون شماره 12699