شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 30348

کنون باید ای خفته بیدار بود / چو مرگ اندر آرد ز خوابت، چه سود

به آخر سر ناامیدی بتافت / یکی دیگرش ناطلب کرده یافت

گرت چشم عقل است تدبیر گور / کنون کن که چشمت نخورده‌ست مور

غنیمت شمار این گرامی نفس / که بی مرغ قیمت ندارد قفس

هر لحظه به دستان دل قومی بربایی / این پردلی از رستم دستان نشنیدم

خمرم تمام گشت و خمارم ز حد گذشت / با جام می به دفع خمارم نیامدی

تا که فرجام صبح شام بود / صبح بدخواه تو چو شام تو باد

 تا بر سر دیده جا دهندت مردم / چون مردم دیده ترک خودبینی کن

خرامان می‌رود آن سرو قامت / جهانی را از آن قامت قیامت (ناهمسان افزایشی)

قصد جان است طمع در لب جانان کردن / تو مرا بین که در این کار به جان می‌کوشم (ناهمسان حرکتی)

احوال گنج قارون کایام داد بر باد / در گوش دل فروخوان تا زر نهان ندارد (ناهمسان اختلافی)

جان بی‌جمال جانان میل جهان ندارد / هرکس که این ندارد حقا که آن ندارد (ناهمسان افزایشی)

صید بیابان سر از کمند بپیچید / ما همه پیچیده در کمند تو عمدا (استعاره - جناس)

سحرگهان چو ز خواب خمار برخیزی / خیال بنگ و نشاط شراب خوش باشد (تشبیه ـ واج آرایی)

نه مهر است این که انده‌بار میغ است / نه هجر است این که زهرآلوده تیغ است (ترصیع ـ تکرار)

دل مردان کنی بر نیکوان سرد / رخ شیران کنی بر آهوان زرد (مجاز ـ موازنه)