شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 9261

بسته‌ام در خم گیسوی تو امّید دراز / آن مبادا که کند دست طلب کوتاهم

دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت / رخت بربندم و تا ملک سلیمان بروم

خاک کویت زحمت ما برنتابد بیش از این / لطف‌ها کردی بتا تخفیف زحمت می‌کنیم

مرغ روحم که همی‌زد ز سر سدره صفیر / عاقبت دانۀ خال تو فکندش در دام

ای مهربان‌تر از برگ در بوسه‌های باران / بیداری ستاره در چشم جویباران

درگیر ظلمتم که پی یک نشانه است / هرجا چراغ دیده گمان کرده خانه است

بشنو از نی چون حکایت می‌کند / از جدایی‌ها شکایت می‌کند

نفسم بند نفس‌های کسی هست که نیست / بی‌گمان در دل من جای کسی هست که نیست

ز سوز شوق دلم شد کباب دور از یار

بسته گیتی از او بیابد راحت

می‌خواست دلم باده کرامات نمودی

مست گشتم ز طعنه و لافش

خامی و ساده‌دلی شیوة جان‌بازان نیست /  خبری از بر آن دلبر عیار بیار

نام تو می‌رفت و عارفان بشنیدند  /  هر دو به رقص آمدند سامع و قایل

ز ملک تا ملکوتش حجاب بردارند  /  هر آن‌که خدمت جام جهان‌نما بکند

مرا به کار جهان هرگز التفات نبود  /  رخ تو در نظر من چنین خوشش آراست