شرکت در آزمون آنلاین فارسی هفتم - درس هفتم- علم زندگانی

در کدام گزینه هر دو واژه به درستی معنا شده اند؟

(مونس: همدم) (گیتی: زمین)

(دمساز: سازگار) (خجل: شرمنده)

(صلاح: ابزار جنگی) (تبسّم: لبخند)

(وداع: خداحافظی) (کام: شیرین)

بیت زیر از چند جمله تشکیل شده است؟ نگشت آسایشم یک لحظه دمساز / گهی از گربه ترسیدم، گه از باز

در کدام بیت جای اجزای جمله بیش‌تر تغییر کرده است؟

در چمن آمد غزلی نغز خواند / رقص‌کنان بال و پری برفشاند

بی‌خود از این سوی بدان سو پرید / تا که به شاخ گل سرخ آرمید

روز نشاط است، گه کار نیست / وقت غم و توشهٔ انبار نیست

خیز و بیندای به گل، بام را / بنگر از آغاز، سرانجام را

کدام عبارت نادرستی املایی دارد؟

از بایزید بسطامی پرسیدند: «ابتدای کار تو چگونه بود؟» گفت: «من ده‌ساله بودم و شب از عبادت خوابم نمی‌برد.»

شبی مادرم از من درخواست کرد که امشب سرد است، نزد من بخسب. مخالفت با خواهش مادر برایم دشوار بود، پذیرفتم.

آن شب آن دست که زیر سر مادرم بود، خون اندر آن خشک شده بود، گفتم: «ای تن، رنج از بهر خدای بکش.»

چون مادرم چنان دید، دعا کرد و گفت: «یا ربّ، درجتش از درجهٔ اولیا گردان.» دعای مادرم در حقّ من مصتجاب شد.

در کدام گزینه، نهاد همهٔ فعل‌ها محذوف است؟

فتاد از پای، کرد از عجز فریاد / ز شاخی مادرش آواز در داد

نگشت آسایشم یک لحظه دمساز / گهی از گربه ترسیدم، گه از باز

مرا در دام‌ها بسیار بستند / ز بالم کودکان، پرها شکستند

بر نامده و گذشته بنیاد مکن / حالی خوش باش و عمر بر باد مکن

شرکت در آزمون آنلاین فارسی هفتم - درس هفتم- علم زندگانی | آزمون شماره 10525