شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9

متن زیر به معرفی کدام قرن از سبک عراقی پرداخته است؟

«در این قرن بنیه‌ی فرهنگی، ادبی و اجتماعی کشور، یکسره نابود شد، اما پس از مدتی هنر و ادبیات رونقی تازه گرفت و آثار ارزشمندی نیز نوشته شد. هر چند این رونق، بنیادی نبود و کتاب‌های تحقیقی دوره عمدتاً سطحی و ادبیات دوره نیز تقلیدی و فاقد نوآوری بود.»

ششم

هفتم

هشتم

نهم

سراینده‌ی ابیات زیر با کدام شخصیّت ادبی هم‌دوره است؟

«گفت به مجنون صنمی در دمش / کای شده مستغرق دریای عشق

عشق چه و مرتبه‌ی عشق چیست؟ / عاشق و معشوق در این پرده کیست؟

عاشق یک‌رنگ و حقیقت‌شناس / گفت که ای محو امید و هراس

نیست به جز عشق در این پرده کس / اوّل و آخر همه عشق است و بس»

دولتشاه سمرقندی

فریدالدین عطّار نیشابوری

مولانا جلال‌الدّین

سلمان ساوجی

داده‌های تاریخی یا ادبی کدام گزینه، درباره‌ی ادبیات پس از حمله‌ی مغول نادرست است؟

شعر این دوره نرم و دل‌نشین و برخودار از معانی عمیق انسانی و آسمانی شد و اکثر شاعران از حاکمان روی برتافتند و قصیده کم‌رنگ شد و غزل که زبان دل و عشق بود، گسترش یافت.

قالب مثنوی برای ظهور عاطفه، اخلاق و عرفان میدان فراخی پدید آورد و در این قالب حماسه‌های عرفانی سروده شد که قهرمانش انسان پاک نهاد و خداجویی است که به نبرد با هوای نفس می‌پردازد.

با این که بسیاری از دانشمندان و ادیبان کشته و متواری شدند و دیگر از دربارهای ادب دوست و خاندان‌های فرهنگ‌پرور خبری نبود، ولی زبان و ادبیّات فارسی مثل دیگر دانش‌ها، دچار سستی و نابه‌سامانی نگردید.

نثر این دوره در دو جریان بیشتر گرایش پیدا کرد. یکی «ساده‌نویسی» در آثاری مثل طبقات ناصری و مرصادالعباد و دیگر «پیچیده‌نویسی»، با محتوای تاریخ حاکمان وقت در آثاری چون تاریخ وصّاف و تاریخ جهانگشای جوینی.