شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 16276

از هر کرانه تیر دعا کرده ام روان / باشد کزین میانه یکی کارگر شود

زاهد اگر به حور و قصور است امیدوار/  ما را شراب‌خانه قصور است و یار حور

به سعی خود نتوان‌ برد پی به گوهر مقصود / خیال بود که این کار بی حواله برآید

نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست / چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم

شب من دام خورشید است گویی زلف یار است این / شب است این یا غلط کردم که عید روزگار است این

من آن مرغم که افکندم به دام صد بلا خود را / به یک پرواز بی‌هنگام کردم مبتلا خود را

خاور همه مانند غبار سر راهی است / یک ناله خاموش و اثر باخته آهی است

آیینه نگاهت پیوند صبح و ساحل / لبخند گاه‌گاهت صبح ستاره باران

چو آفتاب مِی از مشرق پیاله برآید / ز باغ عارض (چهره) ساقی هزار لاله برآید

نفس برآمد و کام از تو بر نمی‌آید / فغان که بخت من از خواب در نمی‌آید

دهان غنچه بدرّد نسیم باد صبا / لبان لعل تو وقتی که ابتسام (خنده) کنند

ای گوی حسن برده ز خوبان روزگار / مسکین کسی که در خم چوگان چو گو (گوی) بود