شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 16368

دل ز تنهایی به جان آمد، خدا را همدمی:-U-/--U-/--U-/--U-

ای که دستت می‌رسد کاری بکن:-U-/--U-/--U-/--U-

هر که از اول تصور می‌کند فرجام را:-U-/--U-/--U-/--U-

به هم کردند و عشقش نام کردند:U/---U/---U--

عمر را نبود وفا الّا تو عمر / باوفایی باوفایی باوفا

بر او گشته ترسان بر او گشته لرزان / زهی علّتی کان دوایی ندارد

کنار خویش دریا کردم از اشک / تماشا چون نیایی سوی دریا

تو از خواری همی نالی نمی‏بینی عنایت‏ها / مخواه از حق عنایت‏ها و یا کم کن شکایت‏ها

گر چه مه در عالم‌آرایی ز گیتی بر سر آمد / کی تواند شد مقابل با رخت از ناتمامی

دو رویی با چنان رویی پلیدی در چنان جویی / چه کنجد پیش صدّیقان نفاقی کارفرمایی

جهانا چه بد مهر و بد خو جهانی / چو آشفته بازار بازارگانی

بت‌پرستان صورتش را سجده می‌آرند و شاید / گر کند خواجو به معنی آن جماعت را امامی