شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 14939

یکی از صلحای لبنان مقامات او در دیار عرب مذکور بود و کرامات مشهور

علم در همه بابی لایق است و عالم در آن باب بر همه فایق.

از آسمان تاج بارد اما بر سر آن کس که سر فرود آرد

و تو شکر خدا کن به هنگام رنج و شکر او کن به وقت رستن از رنج

جان پدر! تو نیز اگر بخفتی به از آن که در پوستین خلق افتی

بدان که از جمله نام‌های حسن یکی جمال است و یکی کمال

من بنده امید آورده‌ام نه طاعت و به دریوزه آمده‌ام نه به تجارت

جرعۀ اندوه به کامم می‌ریزند و کار به هم در می‌آمیزند

عاقل چون خلاف اندر میان آید، بجهد و چون صلح بیند، لنگر بنهد که آن‌جا سلامت بر کنار است و این‌جا حلاوت در میان. (متوازن _ مطرف)

توانگر فاسق کلوخ زراندود است و درویش صالح شاهد خاک‌آلود. این دلق موسی است مرقّع و آن ریش فرعون مرصّع. (مطرّف _ متوازن)

خشم بیش از حد گرفتن وحشت آرد و لطف بی‌وقت هیبت ببرد؛ نه چندان درشتی کن که از تو سیر گردند و نه چندان نرمی که بر تو دلیر شوند. (مطرف _ متوازن)

در انجیل آمده است که ای فرزند آدم، گر توانگری دهمت، مشتغل شوی به مال از من وگر درویش کنمت، تنگدل نشینی؛ پس حلاوت ذکر من کجا دریابی و به عبادت من کی شتابی؟ (متوازی _ مطرف)

 گاه از دیدن روی مکتوب منتعش و گاه از ندیدن روی مطلوب مشتعل.

طالب علم عزیز است و طالب مال ذلیل.

 هر نفسی که فرو می‌رود ممّد حیات است و چون برمی‌آید مفرّح ذات.

 هیزم درویشان را خریدی به حیف و توانگران را دادی به طرح.