شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 4729

خورشید را حاجب تویی امّید را واجب تویی / مطلب تویی طالب تویی هم منتها هم مبتدا

ای سروران را تو سند بشمار ما را زان عدد / دانی سران را هم بود اندر تبع دنبال‌ها

گر زنده جانی یابمی من دامنش برتابمی / ای کاشکی در خوابمی در خواب بنمودی لقا

از حمله‌های جُند او وز زخم‌های تند او / سالم نماند یک رگت بر چنگ ما بر چنگ ما

گفت که شیخی و سری پیشرو و راهبری / شیخ نیم پیش نیم امر تو را بنده شدم

گفت مرا دولت نو راه مرو رنجه مشو /  زانک من از لطف و کرم سوی تو آینده شوم

گفت که دیوانه نه‌ای لایق این خانه نه‌ای / رفتم و دیوانه شدم سلسله بندنده شدم

غلغله‌ای می‌شنــوم روز و شــب از قبه دل / از روش قبــه دل گنبـــد دوار شـدم

هیچ چیز نزدیک عقلا در موازنۀ دوستان مخلص نیاید و در مقابلۀ یاران یکدل ننشیند.

مرا قضای آسمانی در این ورطه کشید و دانه را بر من و یاران من جلوه کرد و در چشم و دل همه بیاراست.

از سیرت خردمندان دور است «گور کن در بحر و کشتی در بیابان داشتن»

علامت مودّت (دوستی) یاران آن است که با دوستان مردم دوست، و با دشمنان دشمن باشند.