شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 27822

روزها می رفت بر بازار و کوی / نان طلب می‌کرد و می برد آبروی

درد اگر باشد یکی، دارو یکی است / جان فدای آن‌که درد او یکی است

ابلهی کردم که گفتم، ای خدای / گر توانی این گره را برگشای

 چون برای جست‌وجو خم کرد سر / دید افتاده یکی همیان زر

گر به تو افتدم نظر چهره به چهره روبه‌رو / شرح دهم غم تو را نکته به نکته مو به مو

گاه توبه کردن آمد از مدایح و ز هجی / کز هجی بینم زیان و از مدایح سود، نی

شراب تلخ می‌خواهم که مردافکن بُود زورش / که تا یک‌دم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش

از جنون این عالم بیگانه را گم کرده‌ام / آسمان سیرم زمین خانه را گم کرده‌ام

گفت با دلقک شبی سید اجل / آن کسی را خواستی تو از عجل

گفت جوحی را پدر ابله مشو / گفت ای بابا نشانی‌ها شنو

تا بکرد آن کعبه را در وی نرفت / و اندر این خانه به جز آن حی نرفت

این سخا شاخی است از سرو بهشت / وای او کز کف چنین شاخی بهشت

یک دو جامم دی سحرگه اتفاق افتاده بود / وز لب ساقی شرابم در مذاق افتاده بود

مسلمانان مرا وقتی دلی بود / که با وی گفتمی گر مشکلی بود

صبا ز منزل جانان نظر دریغ مدار / وز او به عاشق بیدل خبر دریغ مدار

ای خرم از فروغ رخت لاله‌زار عمر / بازآ که ریخت بی‌گل رویت بهار عمر

گفت شیخ آن نومرید خویش را / امتحان کرد آن نکواندیش را

تافت ز آن روزن که از دل تا دل است / روشنی که فرق حقّ و باطل است

سخت راسخ خیمه ‌گاه و میخ او / بوی خون می‌آیدم از بیخ او

وزان کس که خیری بماند روان / دمادم رسد رحمتش بر روان