شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12634

دو

سه

چهار

پنج

تا این را گفت، برای همه، صحنه‌ی کربلا تداعی شد. گفت: «من نمی‌توانم به شما فرمان بدهم. هر کس می‌تواند بایستد و هر کس نمی‌تواند، برود.»

 جنگ برپا شد تا مردترین مردان در حسرت قافله‌ی کربلایی عشق نمانند. در پس این ویرانی‌ها معارجی بود و بر فراز آن، آغوش امام عشق.

 مردی از صلاله‌ی جوانمردان بر دروازه‌ی شهر نوشته بود: «در هر وجب از این خاک، شهیدی به معراج رفته است؛ با وضو وارد شوید».

 خرّمشهر شقایقی خون‌رنگ است که داغ جنگ بر سینه دارد و مسجد جامع خرّمشهر مظهر ماندن و استقامت.

جوانی گه کار و شایستگی است                                                                                         جوانی: نهاد

چو بفروختی، از که خواهی خرید؟                                                                                        که: متمّم

بیاموز، آموختن عار نیست                                                                                                                عار: مسند

متاع جوانی به بازار نیست                                                                                                                متاع: مفعول

به لابه گفت شبی میر مجلس تو شوم / شدم به رغبت خویشش کمین غلام و نشد

بیار باده که در بارگاه استغنا / چه پاسبان و چه سلطان چه هوشیار و چه مست

صد بار تو را گفتم کامروز (که امروز) که چون خواجو / اقرار نمی‌کردی ز انکار مترس ای دل

ای غم عشق تو آتش زده در خرمن دل / وآتش هجر جگرسوز تو دود افکن دل

زار

فام

تار

ورد