شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19982

عاقل در دفع مکاید دشمن تأخیر صواب نبیند.

دید یکی بهر خروشنده‌ای               سهمگنی، نادره جوشنده‌ای

گفت در این معرکه، یکتا منم               تاج سر گُلبُن و صحرا منم

ابر ز من حامل سرمایه شد               باغ ز من صاحب پیرایه شد

مرا امید وصال تو زنده می‌دارد/وگرنه هر دمم از هجر تو بیم حلاک

کامم از تلخی غم چون زهر گشت/بانگ نوش شادخاران یاد باد

مطرب از گفتهٔ حافظ غزلی نقض بخوان/تا بگویم که ز عهد طربم یاد آمد

یک قصّه بیش نیست غم عشق وین عجب/کز هر زبان که می‌شنوم نامکرّر است

در آتش عشق تا نسوزی نظر به داغ وفا ندوزی                                  که از چراغ هوس فروزی تنور افسرده نان نگیرد

بی‌ریاضت کسی نیابد عشق                                     تا نسوزی تو را چه بید و چه عود

 وگر از بید، بوی عود آید                                      از من این کار در وجود آید

تا نسوزد بر نیاید بوی عود                                       پخته داند کین سخن با خام نیست