شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 1: تاریخ ادبیات قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 4813

 ادامه دادن سبک و شیوۀ ادبی پیشینیان

رهایی بخشیدن شعر فارسی از تباهی و انحطاط اواخر دورۀ صفوی و دوره‌های بعد از آن

دعوت از ادیبان و فرهنگیان آشنا به شعر و ادب فارسی 

نظارت دربار بر شیوۂ سرایش اشعار و گسترش شعر مدحی

با تغییر سبک نگارش، تکلّف را در نثر از بین برد و سبک گلستان سعدی را در نوشته‌هایش به کار برد.

با بیان مسائل عصر با زبان و اصطلاحات رایج و آمیخته به شعر و ضرب‌المثل موجب اقبال عامه به نثر گردید.

عبارات کوتاه او، گاه موزون و مسجع‌اند و می‌توان او را احیاکننده نثر فارسی دانست.

در رواج نثر ساده و عامیانه که بعدها در نوشته‌های جمال‌زاده و هدایت به کار رفت، نقش مؤثری داشت.

محمدتقی بهار در سبک خراسانی با زبانی غنایی شعر می‌سرود.

محمدصادق امیری فراهانی از جانب ناصرالدین شاه به ادیب‌الممالک ملقب شد.

فرخی یزدی تحت تأثیر شاعران گذشته، به ویژه مسعود سعد و سعدی بود.

با وجود به‌کارگیری تعبیرات عامیانه، اندیشه‌های نوگرایانه در آثار ایرج میرزا دیده نمی‌شود.

سرگذشت حاجی بابای اصفهانی، جیمز موریه، میرزا حبیب اصفهانی

سرگذشت حاجی بابای اصفهانی، میرزا حبیب اصفهانی، جیمز موریه

 شمس و طغرا، جیمز موریه، محمدباقر میرزا خسروی

شمس و طغرا، میرزا حبیب اصفهانی، جیمز موریه