شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 6800

باور به قضا و قدر

رواج قصیده و شعر درباری

رونق یافتن غزل

جایگزینی «می» به جای «همی» در شعر

هم‌چو صبحم یک نفس باقی است تا دیدار تو / چهره بنما دلبرا تا جان برافشانم چو شمع

جامه کبود آسمان کرد ز دست قضا / این قدرش فهم نی کو به قدر می‌رود

عشق خوش است ار مساعدت بود از یار / یار مساعد نه اندک است و نه بسیار

غیرت عشق زبان همه خاصان ببرید / کز کجا سرّ غمش در دهن عام افتاد

به بهانه حدیثی بگشای لعل نوشین / به خراج هر دو عالم گهری فرست ما را

یوسف گم‌گشته ما زیر بند زلف توست / گه‌گهی ما را خبر زان زلف خم در خم فرست

به یک گردش به شاهنشاهی آرد / دهد دیهیم و تاج و گوشوارا

تاختن آورد هجر تیغ بلا آخته / رحمت هستی ما از ره ما برگرفت