شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یازدهم : پایه های آوایی همسان دو لختی | آزمون شماره 15035

دل می‌رود ز دستم صاحبدلان خد ارا / دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا 

من از آن حسن روزافزون که یوسف داشت دانستم / که عشق از پردۀ عصمت برون آرد زلیخا را 

عقل اگر داند که دل در بند زلفش چون خوش است / عاقلان دیوانه گردند از پی زنجیر ما 

بخت خواب آلود ما بیدار خواهد شد مگر / زانکه زد بر دیده آبی روی رخشان شما 

مست شوند چشمها از سکرات چشم او / رقص‌کنان درخت‌ها پیش لطافت صبا

گر هست دلش خارا مگریز و مرو یارا / کاول بکشد ما و آخر بکشد ما را 

گردش این سایۀ من سخرۀ خورشید حق است / نی چو منجم که دلش سُخرۀ اِستاره شود 

ای که پس از هلاک من پای نهی به خاک من / از دل خاک بشنوی نالۀ دردناک من 

در آن هوای دلگیر وقتی غروب می‌شد / گویی به جای خورشید من زخم خورده بودم 

ای صبح شب‌نشینان جانم به طاقت آمد / از بس که دیر ماندی چون شام روزه داران 

ای دوست شکر خوشتر یا آن که شکر سازد / خوبی قمر بهتر یا آن که قمر سازد 

همت مردانه می‌خواهد گذشتن از جهان / یوسفی باید که بازار زلیخا بشکند 

گر چه در این شور و شرم غرقه بحر شکرم /گر چه اسیر سفرم تازه به بوی وطنم

عقل ز جای می‌جهد روح خراج می‌دهد / سر به سجود می‌رود کز پی تو مدوّرم

آتش رخسار گل خرمن بلبل بسوخت / چهره خندان شمع آفت پروانه شد

هر سلطنت که خواهی می‌کن که دلپذیری / در دست خوب‌رویان دولت بود اسیری

الف، پ

الف، ت

ب، ث

ث، ت