شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 24308

با کفر زلفت ای جان، ایمان چه کار دارد / وآنجا که دردت آمد، درمان چه کار دارد (به‌کارگیری ردیف فعلی دشوار)

سریر فقر تو را سرکشد به تاج رضا / تو سر به جیب هوس درکشیده‌ای به خطا (توجه بیشتر به آرایه‌های ادبی)

شاهنشه مایی تو و بگلربگ مایی / هرجا که گریزی، بر ما باز بیایی (وجود لغت ترکی در شعر)

نیزه کشید آفتاب حلقه ‌مه در ربود / نیزه این زرّ سرخ حلقه آن سیم ناب (فراوانی ترکیبات نو)

خ__دای راست مسلّم ب__زرگ_واری و حلم                                  ک__ه ج_رم بیند و ن_ان ب_رقرار می‌دارد

ی_ک_ی را ز م__اه ان___در آری ب___ه چ_اه                               ی_ک_ی را ز چ__اه ان__در آری ب_ه م__اه

ب___رآورده م__ردم ز ب__ی_رون خ__روش                               ت__و ب__ا ب_ن_ده در پ_رده و پ_رده‌پوش

وص_ف ح_ق، ح_ق ب_ه خ_ود تواند گفت                                ای_ن گ_ه__ر را خ__رد ن_دان_د سُف__ت

دی در گذار بود و نظر سوی ما نکرد / بیچاره دل که هیچ ندید از گذار عمر

این یک دو دم که مهلت دیدار ممکن است / دریاب کار ما که نه پیداست کار عمر

در هر طرف ز خیل حوادث کمینگهی است / زان رو عنان‌گسسته دواند سوار عمر

بی عمر زنده‌ام من و این بس عجب مدار / روز فراق را که نهد در شمار عمر

حذف فعل به قرینه معنوی

سادگی زبان شعر

کاربرد «را» به معنی «به»

قالب شعر، مثنوی است.

دانی تو که هر که زاد ناچار بمرد                            به از چو من و به از تو بسیار بمرد

مرگ چون موی از خمیر آسان کشد بیرون تو را       ریشه گر در سنگ داری در دیار زندگی

مرگ چون موم نرم خواهد کرد                                 تن ما گر ز سنگ و سندان است

مرگ جهل است و زندگی دانش                                      مرده نادان و زنده دانایان