شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20948

دل خویش را بگفتم چو تو دوست می‌گرفتم / نه عجب که خوبرویان بکنند بی‌وفایی

سعدی جفا نبرده چه دانی تو قدر یار؟ / تحصیل کام دل به تکاپوی خوشترست

از بهر طلب‌کردن آن یار جفاجوی / دل‌سوخته پوینده شب و روز دوانم

ز یاران بی‌وفایی بد جفاییست / خوشا یاران که ایشان را جفا نیست

سرو بالای تو در باغ تصور بر جای / شرم دارم که به بالای صنوبر نگرم                                               تصور

صبحدم باید شدن در کوی او کز شاخ وصل / هر گلی کت بشکفد بی‌خار باشد صبحدم                        وصل

تیر بلای او را جز دل هدف نشاید / تیغ جفای او را جز جان سپر نباشد                                                بلا

فروگرفت جهان را چراغ همّت او / چو آفتاب که خنجرگذار و تیغ‌زن است                                           چراغ

ثمر، تاکستان، نخل، باغ

بالاپوش، ردا، طیلسان، قبا

دریا، موج، ماهی، ساحل

لگام، اسب، فتراک، زین