شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 22971

از روی و رای خویش مه و آفتاب جوی / از قدر و بذل خویش سپهر و سحاب خواه

از لطف خود به جان مؤالف ثواب بخش‌ / وز قهر خود به جای مخالف عقاب خواه

اقبال و بخت و شوکت و فر هم‌عنان طلب/ تأیید و عون و فتح و ظفر هم‌رکاب خواه

بدخواه را ز چشمه رخشان تيغ خويش / سيراب ساز و چشمه عمرش سراب خواه

کنون باید ای خفته بیدار بود / چو مرگ اندر آرد ز خوابت، چه سود

به آخر سر ناامیدی بتافت / یکی دیگرش ناطلب کرده یافت

گرت چشم عقل است تدبیر گور / کنون کن که چشمت نخورده‌ست مور

غنیمت شمار این گرامی نفس / که بی مرغ قیمت ندارد قفس

گر چه سر عربده و جنگ داشت / تنگ شکر در دهن تنگ داشت

رُخش لعل باد و دلش شاد باد / همیشه جهان را جهان‌دار باد

بیا و برگ سفر ساز و زاد ره برگیر / که عاقبت برود هر که او ز مادر زاد

زَهره در تن زهر گردد بی‌گره گردد زره / زُهره گوید زه امیرا، چون به ‌زه کردی کمان

تو که احوال دل سوختگان می‌دانی / مکن انکار کسی کز غم این کار بسوخت

موسم عشرت و شادی و نشاط است امروز / منزل راحت و ریحان و سرورست اینجا

آن که در باطن ما کرد دو عالم ظاهر / ظاهر آن است که در عین ظهورست اینجا

یار هم غایب و هم حاضر و چون درنگری / خالی از غیبت و عاری ز حضورست اینجا