شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 9499

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را/ به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

ساقیا بده جامی زآن شراب روحانی/ تا دمی بیاسایم زین حجاب جسمانی

غمت در نهان‌‌خانه دل نشیند/ به نازی که لیلی به محمل نشیند

ای ساربان آهسته ران کآرام جانم می رود/ آن دل که با خود داشتم با دلستانم می‌‌رود

کاروان

گفته شد

عاشقم

تاکستان

دوش‌که صبح چاک زد صدره چرخ عنبری / خضر درآمد از درم صبح‌وش از منوّری

به رخت چه چشم دارم که نظر دریغ داری / به رهت چه گوش دارم که خبر دریغ داری

ز دلت چه داد خواهم که نه داور منی / ز غمت چه شاد باشم که نه غم خور منی

تو می روی و به نظاره تو چشم جهانی / بگو که آگهی از عاشقان دلشدگانی

چو دونان در این خاکدان دنی: چُ دو نان / دَ رین خا / ک دا نِ / دَ نی

غلام همّت آن نازنینم: غُ لا مِ / هِ_ مَت ا / نا زَ‌نی نَم

درد ما را نیست درمان الغیاث: در دِ ما را / نی ست دَر / ما اَل غِ یاث

مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت: مُ_ دا مَم مَس / ت می دا / رَد نَ سی مِ / جَع دِ گی سو یت