شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9346

چهار

سه

دو

یک

ای سحر تأمّل کن یک نفس تحمّل کن / وحشت و دم پیری شوخی و جوانی هاست

پش چشم بیمارش گرد و تاشود نرگس / عیب سرنگونی نیست جای ناتوانی ها

در وفا چه امکان است جان کنم دریغ از تو / بر جبین گره مپسند این چه بد گمانی هاست

از غرور وهم ایجاد هرزه رفته ای بر باد / ای غبار بنیاد این چه آسمانی هاست 

 زخم شمشیر بود چاره‌پذیر از مرهم / زخم عشق است که او را به جهان مرهم نیست

از زخم عشق گرچه دلم ریش شد ولی / ناله نمی‌کنم که چنان ریش مرهم است

«اهلی» مکن از زخم جفا ناله که در عشق / گه مرهم لطف است و گهی نشترِ کین است

مرهم بنَهَم بر دل و زخمم مزن از طعن / کاین زخم زبان سخت‌تر از زخم سنان است

میان عاشق و معشوق هیچ حایل نیست                                                         تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز

می‌شوم پیر و جوان می‌شودم در سر عشق                                                                         بهر عشق تو مگر مادر گیتی زادم

مستور و مست هر دو چو از یک قبیله‌اند                                                           ما دل به عشوه که دهیم اختیار چیست؟

بلعجب باشد از این خلق که رویت چو مه نو                                                          می‌نمایند به انگشت و تو خود بدر تمامی