شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8970

سعدی شوریده بی قرار چرایی/در پی چیزی که برقرار نماند

جان ماهی آب باشد صبر بی جان چون بود/چون که بی جان صبر نبود چون بود بی جان ز جان

مستی و عاشقیم برد ز دست/صبر ناید ز هیچ عاشق مست

به عشق اندر صبوری خام کاری است/بنای عاشقی بر بیقراری است 

چهار

سه

دو

یک

نگزارد، موضع

مئونت، تأمّل

مئونت، نگزارد

تأمّل، موعظت

 بلندآوازه سازد شور عاشق عشق سرکش را / به فریاد آورد مشتی نمک دریای آتش را

ای بت شیرین‌لبان تا چند از این گفتار تلخ / روز من چون شب مدار از تلخی گفتار تار

 به صدق کوش که خورشید زاید از نَفَست / که از دروغ سیه‌روی گشت صبح نخست

مهر بر لب زن که چون منصور با این باطلان / هر که گوید حرف حق بی‌پرده‌ دارش می‌زنند