شرکت در آزمون آنلاین
علوم و فنون ادبی 1
-
درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری
| آزمون شماره 30797
عبارات زیر برگرفته از نوشته کیست و موضوع آن چیست؟
این کتاب تفسیر بزرگی است که به زبان پارسی دری ترجمه شده، آن را بیاوردند از بغداد نبشته به زبان تازی پس دشوار آمد خواندن این کتاب ... روا باشد خواندن و نبشتن تفسیر قرآن به پارسی مر آن را که او تازی نداند...
چند مورد از توضیحات زیر درباره «گروه زبان‌های ایرانی» صحیح است؟
الف) فارسی باستان در دوره هخامنشیان رایج بود. آثار بر جای مانده این زبان به خطّ میخی نوشته شده است.
ب) زبان‌های ایرانی میانه به دو گروه پارتی و پهلوی تقسیم می‌شوند.
پ) زبان پارتی، در شمال و شمال شرقی ایران متداول بوده است.
ت) پس از ورود اسلام به ایران، زبان فارسی، تحول تازه‌ای را پشت سر گذاشت.
ث) زبان فارسی با کنار گذاشتن برخی از صداهای زبان عربی، الفبای آن را پذیرفت.
ج) زبان پهلوی زبان رسمی دوران سامانی بود و این زبان اساساً به ناحیه پارس تعلق داشت.
موارد کدام گزینه دربارۀ سبک‌شناسی دوره اول به تمامی نادرست است؟
الف) سبک دورۀ غزنوی را باید «بینابین» نام نهاد. از شعرای معروف سبک خراسانی می‌توان به رودکی، فردوسی، ناصرخسرو اشاره کرد.
ب) به علّت آنکه اوج سبک خراسانی در زمان سامانیان بوده، آن را سبک سامانی هم نامیده‌اند.
پ) نخستین آثار نظم زبان فارسی بعد از اسلام، ابتدا در سیستان؛ سپس در خراسان کنونی، افغانستان، تاجیکستان، ماوراءالنهر و آذربایجان پدید آمد.
ت) سبک خراسانی بر حَسَب زمان، به سه سبک فرعیِ سامانی، غزنوی و سلجوقی تقسیم می‌شود که ویژگی‌های مشترکی دارند.
