شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 27150

ابلیس گفت که از بهر شما همی‌گریم. گفت: چرا؟ گفت: از بهر آن‌که خدای تعالی مر شما را گفت که از آن درخت مخورید که شما را از بهشت بیرون خواهد کرد و من آمده‌ام تا شما را بگویم.

پس منافع خویش را نعمت و کامرانی دان و مردمی از مردمان بازمگیر که صاحب شریعت صلوات‌الله‌علیه گفته است: «خیر الناس من ینفع النّاس».

و در حلم و منزلت به منزلتی بود، چنان‌که یک سال به غزنین آمد، از فرّاشان تقصیرها پیدا کرد و گناهان نادر گذاشتی. امیر، حاجب سرای را گفت: «این فرّاشان را بیست چوب باید زد.»

و مشایخ این قصّه اندر شأن وی مختلف‌اند: به نزدیک گروهی مردود است و به نزدیک گروهی مقبول. و باز گروهی دیگر به سحر و اسباب آن وی را منسوب کرده‌اند.

اندرین جهان مردم به دانش بزرگوارتر و مایه‌دارتر، و چون مردم بدانست کز وی چیزی نماند پایدار، کوشد تا نام وی بماند.

اعتقاد پارسیان اندر نوروز نخستین آن است که اول روزی ‌است از زمانه و بدو فلک آغازید گشتن.

صفت درجات راه دکان جامع است، به شش موضع راه بر دکان است و هر یکی را نامی است

علمای ماوراء‌النهر را گرد کرد و این از ایشان فتوا کرد که کی روا باشد که ما این کتاب را به زبان پارسی گردانیم؟ گفتند: روا باشد خواندن و نبشتن تفسیر قرآن کسی را که او تازی نداند.