شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10938

 مرغ دل صاحب‌نظران صید نکردی/ الّا به کمان مهره‌ی ابروی خمیده

صبای روضه‌ی رضوان ندانمت که چه بادی/ نسیم وعده‌ی جانان ندانمت که چه بویی

من از این هر دو کمان خانه‌ی ابروی تو چشم/ بر نگیرم و گرم چشم بدوزند به تیر

چون تو بتی بگذرد سرو قد سیم ساق/ هر که در او ننگرد، مرده بود یا حقیر

دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود / غم خوردن بیهوده نمی‌دارد سود
 

پرکن قدح می به کفم در نه زود / تا بازخورم که بودنی‌ها همه بود

از بودنی ای دوست چه داری تیمار / وز فکرت بیهوده دل و جان افگار
 

خرّم بزی و جهان به شادی گذران / تدبیر نه با تو کرده‌اند اوّل کار

بر من قلم قضا چو بی من رانند / پس نیک و بدش ز من چرا می‌دانند
 

دی بی من و امروز چو دی بی من و تو / فردا به چه حجّتم به داور خوانند

عصیان خلایق ار چه صحرا صحراست / در پیش عنایت تو یک برگ گیاست
 

هرچند گناه ماست کشتی کشتی / غم نیست که رحمت تو دریا دریاست