شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9633

در دل زده‌ای تــــــو آتـــــــش عشــق / وین آه که می‌زنم، دخـــان (دود) اســـت

تیغ از دست تو بر جـــان هـــوسناک زنم / آتش افروزم و بر دیــــده نـمناک زنم

چون توانم که دمی خوش بزنم کآتش عشق/ نگذارد که من سوختــــه‌دل، دم نـــزنـم

چو در عالــم زدی تو آتــــش عشــــــق/ جهان گشتــــه اســت همچون دیگ حلوا

سجده کن و سرمکش چو ابلیس / پیش رخ این نگار مه‌وش

منم در عشق بی‌برگی که اندر باغ عشق او / چو گل پاره کنم جامه ز سودای گلستانش

بی گل روی تو بس خار که در پای من است / کیست کز پای برون آورد این خار مرا

اگر ز غصه بمیرند بلبلان چمن / چه غم شقایق سیراب و برگ نسرین را

ز کار زمانه میانه گزین / چو خواهی که یابی ز خلق آفرین

کسی کاو میانه گزیند ز کار / پسند آیدش گردش روزگار

تعلیم ز ارّه گیر در امر معاش / نیمی سوی خود می‌کِش و نیمی می‌پاش

تن و جان در خصومت‌اند و سزد / عقل را در میان حکم کردن

فارغ از سودم و زیان چو عدم / طُرفه بی‌سود و بی‌زیان که منم

دوستان را به گاه سود و زیان / بتوان دید و آزمود توان

در بند سود خویشی و اندر زیان ما / کس زین نکرد سود زیان می‌کنی مکن

دریغ و درد که تا این زمان ندانستم / که کیمیای سعادت رفیق بود رفیق