شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس پانزدهم : کبوتر طوقدار | آزمون شماره 1869

اي بهشتی رخ طوبی قد خورشید لقا/ بشنو این بیت خوش از خسرو جاوید لقا

از طاق ابروانت وز تار گیسوانت/هم خستۀ کمانیم هم بستۀ کمندیم

تو مهر درخشنده و من ذرّه محتاج/تو خانۀ فروزنده و من خانه به دوشم

گاهی از جلوه شیرین روشی مجنونم/گاهی از خنده شیرین منشی فرهادم

(نوند: اسب)، (سهم: تیر)، (خایب: سخن‌چین)

(جیب: یقه)، (نژند: زبون)، (راغ: صحرا)

(هیئت: ظاهر)، (گران: عظیم)، (فرط: بسیاری)

(متقارب: همگرا)، (مقرون: همراه)، (محضر: محل حضور)

روی از تربیت ناصحان بگردانیدن و علما را به ضلالت منسوب کردن و در طلب عالم معصوم از فواید علم محروم ماندن، ناصواب است.

بر وصال دوستان حريص مباش که سور آن از شیون قاصر است و اندوه آن بر شادی راجح، و با این همه درد سوز هجر منتظر و نیز شاید بود که برای فراق اهل و فرزندان به جمع مال حاجت افتد. 

از این اندیشه ی ناصواب در گذر و همت بر اكتساب ثواب مقصور گردان که راه مخوف است و رفیقان ناموافق.

اما آن سه که اهل دنيا طالب آنند، فراخی معیشت است و رفعت منزلت و رسیدن به ثواب آخرت و آن که به وسيلت بدین اغراض توان رسید، صیانت نفس است.