شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 30581

رستم از این بیت و غزل ای شه و سلطان ازل / مفتعلن مفتعلن مفتعلن کشت مرا

ای خمشی مغز منی پرده‌ی آن نغز منی / کم‌تر فضل خمشی کش نبود خوف و رجا

از کف سلطان رسدم ساغر و سغراق قدم / چشمه‌ی خورشید بود جرعه‌ی او را چو گدا

من خمشم خسته گلو عارف گوینده بگو / زانک تو داود دمی من چو کهم رفته ز جا

خورشید را حاجب تویی اومید را واجب تویی / مطلب تویی طالب تویی هم منتها هم مبتدا

ای سروران را تو سند بشمار ما را زان عدد / دانی سران را هم بود اندر تبع دنبال‌ها

گر زنده جانی یابمی من دامنش برتابمی / ای کاشکی در خوابمی در خواب بنمودی لقا

از جمله‌های جُند او وز زخم‌های تند او / سالم نماند یک رگت بر چنگ ما بر چنگ ما

این دلق موسی است مرقّع و آن ریش فرعون است مرصّع.

جمعی پسران پاکیزه و دختران دوشیزه به دست جفای او گرفتار، نه زهره ی خنده و نه یارای گفتار.

اغلب اوقات به بازیچه فراهم نشستندی و لوح درست ناکرده در سر هم شکستندی.

گفت: نیک بخت آن‌که خورد و کشت و بدبخت آن‌که مرد و هشت.