شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 23845

زبان پهلوی

زبان پارتی

زبان فارسی میانه

زبان فارسی باستان

سامانیان

هخامنشیان

طاهریان

ساسانیان

در آغاز این دوره، هنوز بیشتر دانشمندان ایرانی آثار خود را به عربی می‌نویسند تا بتوانند در سرتاسر دنیای اسلام خوانندگان بیشتری پیدا کنند.

پس از گذشت چند سده و رواج و نفوذ معارف اسلامی و متون دینی، آمیختگی زبان فارسی دری با زبان عربی افزایش می‌یابد و همچنین بسیاری از اصطلاحات علمی، ادبی، دینی و سیاسی جدید از راه ترجمه متون عربی، وارد زبان دری می‌شود.

وجود سخنورانی چون رودکی، فردوسی، زکریای رازی و بسیاری از شاعران و نویسندگان فارسی‌گوی دیگر، بیانگر اهمیّت این دوره است.

این دوره، دوره ترقی در همه زمینه‌های علمی بود و مردان مشهوری از آغاز تا پایان این دوره در فلسفه و طب و علوم دینی، سرگرم تألیف بودند.

پایه حماسه‌های ملی به زبان فارسی در قرن پنجم گذاشته شد و زبان فارسی را با ادبیات غنی آن به اوج رساند.

در زمان سامانیان، بخارا عمده‌ترین مرکز فرهنگی به‌شمار می‌آمد.

در این دوره بسیاری از اصطلاحات علمی، ادبی، دینی و سیاسی جدید از راه ترجمه متون عربی، وارد زبان فارسی می‌شود.

ابوعلی سینا از دانشمندان این دوره، صاحب تحقیق و تألیف بود و به فارسی و عربی شعر می‌سرود.