شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18479

رخ زشت چون خبث طینت مپوش / به گمنامی و بازگوشی مکوش

سر برآوردند ارواح نباتی از زمین / سور اصرافیل تا از رعد گردید آشکار

سرخوش چو بهر عیش کله‌گوشه بشکنند / نقل خراب ز انجم هفت آسمان کنند

به کف تیغ من اژدهاپیکر است / ابا صولت شیر و خشم پلنگ

تو ظاهر خود به جامه آراسته‌ای     دل‌های پلید و جامه پاک چه سود

 لباس ظاهر و باطن به هم موافق کن         نه همچو دریا خون‌خوار و پاک‌دامن باش

 صورت ظاهر فنا گردد بدان          عالم معنی بماند جاودان

 روی و ریا را مکن آیین خویش       هرچه فساد است ز روی و ریاست

یازده

هشت

نه

ده

تو قلّۀ خیالی و تسخیر تو محال / بخت منی که خوابی و تعبیر تو محال

بعد یک عمر قناعت دگر آموخته‌ام / عشق گنجی است که افزونی‌اش از انفاق اس_ت

چون که گل رفت و گلس_تان درگذشت / نشنوی زان پس ز بلبل سرگذشت

به صحرای هوس تا کی دلا سر در هوا گردی؟ / نمی‌بینی رهی، ترسم که گم گردی چو واگردی

چه جای صحبت نامحرم است مجلس انس        سر پیاله بپوشان که خرقه‌پوش آمد

حدیث دوست به رندان بگوی نی به ملک            که اهل عشق بود سرّ عشق را محرم

تا سر مویی تعلق هست، محرومی به جاست     هر که این زنّار دارد در حرم نامحرم است

با زاهد فسرده مگو شرح سرّ عشق                   از نکته‌های خاص مکن پیش عام بحث