شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 26837

در این بازار عطّاران مرو هر سو چو بیکاران / به دکّان کسی بنشین که در دکّان شکر دارد

بهاری کز دو رخسارش همی شمس و قمر خیزد / نگاری کز دو یاقوتش همی شهد و شکر ریزد

نالم به دل چو نای من اندر حصار نای / پستی گرفت همّت من زین بلندْ جای

باز آ و بر چشمم نشین ای دلستان نازنین / فریاد و غوغا از زمین بر آسمانم می‌رود

من پرده بر سرایر عشق تو می‌کشم                     لیکن تو هتک پرده اسرار می‌کنی

دین می‌خری به عشوه و دل می‌بری ز دست         آری تو زین معامله بسیار می‌کنی

می‌آیی و دمی دو سه در کار می‌کنی                   ما را به دام خویش گرفتار می‌کنی

دارم دلی خراب به غایت ضعیف و تو                هر چه غم است بر دل من بار می‌کنی

سینه صبح را گلوله شکافت! خواب ناز کبوتران آشفت / سرب داغی به سینه‌هاشان ریخت / رنگ وحشت به لحظه‌ها آمیخت/ پر خونین به شاخه‌ها آویخت

می‌برد باد تا به سینه دشت، / عطر خاطرنواز بهاران / می‌کشد کوه بر شانه خویش / بار افسانه روزگاران

با همین دیدگان اشک‌آلود / از همین روزن گشوده به دود / به پرستو به گل به سبزه درود / به شکوفه به صبحدم به نسیم

از لب دیوار سبز کاج‌ها / آفتاب زرد بالاتر نشست / بوته سرخ غروب / بر کبودی‌های صحرا در نشست / بوسه گرمش به هنگام وداع / تیر شد در قلب من تا پر نشست