شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز | آزمون شماره 11438

چرا چون لاله خونین‌دل نباشم / که با ما نرگس او سر گران کرد

صراحی می‌کشم پنهان و مردم دفتر انگارند / عجب گر آتش این زرق در دفتر نمی‌گیرد

نباید که باشی تو اندر زمین/ جز آویختن نیست پاداش این

ز آتش برون آمد آزادمرد / لبان پر ز خنده به رخ هم‌چو وَرد

الف _ ب

ب _ ت

الف _ ت

پ _ ت

من که از پسته و بادام تو دورم باری / دست بیگانه بدان سیب زنخدان مگذار

روی خود را بر کف پایش بمالم همچو سنگ / بعد از این با زلفش ار چون شانه نتوانم نشست

زبانش به کردار برنده تیغ / چو دریا دل و کف چو بارنده میغ

مژه برهم نزنم تا که ز دستم نرود / ناز چشم تو به قدر مژه برهم زدنی

بعد از اینم چه غم از تیر کج‌انداز حسود / چون به محبوب کمان‌ابروی خود پیوستم

بوسه بر درج عقیق تو حلال است مرا / که به افسوس و جفا مهر و وفا نشکستم

از ثبات خودم این نکته خوش آمد که به جور / در سر کوی تو از پای طلب ننشستم

رتبت دانش حافظ به فلک بر شده بود / کرد غمخواری شمشاد بلندت پستم