شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 13988

تیموریان تقریباً از نیمه اول قرن نهم تا اواخر قرن دهم در ایران حکومت کردند.

برخلاف گسترش هنرهایی چون مینیاتور، معماری و تذهیب، تاریخ‌نویسی ادامه نیافت.

معروف‌ترین شاعر این قرن، مثنوی‌هایی به پیروی از نظامی سرود که تحفه الاحرار یکی از آنهاست.

دولتشاه سمرقندی از نویسندگان این قرن است که در تذکرۀ دولتشاه، شرح احوال بیش از صد تن از مورّخان ایرانی را نوشته است.

پدید آمدن قالب‌‌های جدید در شعر و نثر

به وجود آمدن آثار ارزشمندی در حوزه‌های ری، فارس و همدان

برخوردار نبودن شعر این عصر از معانی عمیق آسمانی و انسانی

سست و نابسامان شدن وضعیت زبان و ادبیات فارسی

دولتشاه سمرقندی، ‌تذکره دولتشاه را به تشویق امیرعلی ‌شیرنوایی در شرح احوال بیش از صد تن از عارفان ایرانی از آغاز تا زمان مؤلّف نوشت.

شاه نعمت‌الله ولی در تصوّف و طریقت مقامی بلند داشته و سرسلسله صوفیان نعمت‌اللهی به‌شمار می‌رود. دیوان شعر او مضامین عرفانی دارد.

پس از مرگ تیمور، شاهرخ با علاقه‌ای که به هنر و فرهنگ اسلامی پیدا کرده بود، از هنرمندان خوش‌نویس، نقّاش و شاعر حمایت نمود.

در این دوره ادبیات رونقی تازه گرفت و کتاب‌های ارزشمندی نوشته شده هر چند این رونق بنیادی نبود و کتاب‌های تحقیقی این دوره عمدتاً سطحی و ادبیات نیز تقلیدی و فاقد نوآوری بود.