شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 8893

پروانه او شدم که هر ساعت / در جمع چو شمع می‌‌کشد زارم 

چون تو قیام می‌‌کنی ما و ز پا فتادنی / چون تو به ناز می‌‌روی ما و به سر دویدنی 

همه هستند سرگردان چو پرگار / پدیدآرنده‌‌ی خود را طلبکار

 ای جفای تو ز دولت خوب‌‌تر / انتقام تو ز جان محبوب‌‌تر

یک نفس با او بساز ار ره به جایی می‌بری          همدم او باش کوهم دم ز جایی می‌زند

این سخن آبی است از دریای بی‌پایان عشق           تا جهان را آب بخشد جسم‌ها را جان کند

بیدلان را چاره از روی دلارامی نباشد          هرکه عاشق گردد او را در دل آرامی نباشد

تا کی ای دلبر دل من بار تنهایی کشد          ترسم از تنهایی احوالم به رسوایی کشد

دوستان معذور داریدم که پایم در گِل است

لطف آن‌چه تو اندیشی حکم آن چه تو فرمایی

دست به کاری زنم که غصه سرآید

اگر هوشمندی به معنی گرای

قاعدۀ اهل این دیار نه این بود

قاعدۀ اهل دیار نه این بود

قاعدۀ اهل این دیار این بود

قاعدۀ این دیار اهل بود

مستفعلن مفاعلن / مستفعلن مفاعلن / مستفعلن فع

مفاعلن فعلاتن فع / مفاعلن فعلاتن مفاعلن / مفاعلن فاعلن

مفعولُ مفاعلن فعولن / مفعولُ مفاعلن فعولن / مفعولُ فعل

مفعولُ فاعلاتُ مفاعیلُ فاعلن / مفعولُ فاعلاتُ مفاعیلُ فاعلن / مفعولُ فاعلن