شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 6360

گردن نهم به خدمت و گوشت کنم به قول/ تا خاطرم معلق آن گوش و گردن است

گفت آن يار کز او گشت سر دار بلند/ جرمش اين بود که اسرار هويدا می‌کرد

زينسان که به غم خوردن خواجو شده‌ای شاد/ شک نيست که هرگز نشود شاد ز دستت

نمی‌رود که کمندش همی‌برد مشتاق/ چه جای پند نصیحت‌کنان بیهده‌گوست

 جهت گوهر فایق به تک بهر حقایق                           چو به سر باید رفتن چه کنم پای دوان را

زهی حمیده خصالی که گاه فکر ثواب                         تو را رسد که کنی دعوی جهانبانی

در گلستانی کان گلبن خندان بنشست                           سرو آزاد به یک پای قرامت برخاست

سؤال کردم از خار کاین سلاح تو چیست                     جواب داد که گلزار صد عدو دارد

نثار بوسة او نقد جان چرا نکنم                                                                       که تا رسیده به لب، جان به لب رسیده‌ مرا (جناس _ تشبیه)

بلبل سوخته دل را که دم از گل می‌زد                                                                آتش عشق بزد شعله و چون خار بسوخت (مجاز _ تشبیه)

من از دو نرگس مست تو چشم آن دارم                                                                که آگه از نگه گاه‌گاه من باشی (مجاز _ استعاره)

از دشمنان برند شکایت به دوستان                                                                   چون دوست دشمن است شکایت کجا برم؟ (حسن تعلیل _ تضاد)