شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 1: تاریخ ادبیات قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 4331

محمدتقی بهار در سبک خراسانی با زبانی غنایی شعر می‌سرود.

محمدصادق امیری فراهانی از جانب ناصرالدین شاه به ادیب‌الممالک ملقب شد.

فرخی یزدی تحت تأثیر شاعران گذشته، به ویژه مسعود سعد و سعدی بود.

با وجود به‌کارگیری تعبیرات عامیانه، اندیشه‌های نوگرایانه در آثار ایرج میرزا دیده نمی‌شود.

صبای کاشانی، قاآنی شیرازی و سروش اصفهانی

فروغی بسطامی، مجمر و سروش اصفهانی

فروغی بسطامی، مجمر و صبای کاشانی

نشاط اصفهانی، فروغی بسطامی و مجمر اصفهانی

تحقیقات ادبی و تاریخی در دوره مشروطه به علت آشنایی متفکران ایرانی با روش‌های اروپایی رواج یافت.

نمایشنامه‌نویسی در ادب کهن ایران سابقه دارد اما در دوره مشروطه، این ژانر، جان تازه‌ای گرفت.

ملک‌الشعرای بهار روزنامه‌های «بهار» و «دانشکده» را که هر دو نشریه‌هایی ادبی محسوب می‌شدند، چاپ می‌کرد.

دهخدا در روزنامه «صور اسرافیل» با میرزا جهانگیرخان همکاری داشت و بعدها در استانبول روزنامه «سروش» را منتشر کرد.