شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 21297

سلجوقیان

دیلمیان

طاهریان

غزنویان

زبان پارتی در شمال و شمال شرقی ایران متداول بوده است و تا اوایل دوره ساسانی نیز آثاری به این زبان تألیف می‌شده است.

موبدان کتاب «اوستا» را در دوره هخامنشیان به نگارش درآوردند.

پس از برافتادن ساسانیان، ‌طاهریان نخستین دولت اسلامی ایران بودند. ادبیات فارسی دری تقریباً هم‌زمان با این دولت پدید آمد.

آثار ادبی منظوم و منثور زبان پهلوی از میان رفته است ولی ترجمه عربی و فارسی برخی از آن‌ها مانند «هزار و یک‌شب» در دست است.

شاهنامه ابومنصوری که فقط چند صفحه‌ای از متن اصلی آن باقی مانده، در سال 463 نگاشته شد.

پرداختن به موضوعات حماسی، ملّی و تاریخی از ویژگی‌های سبکی نویسندگان عهد ساسانی است.

 کتاب تاریخ الرسل و الملوک، اثر محمّد بن جریر طبری، تاریخ مفصّلی است که به فارسی برگردانده شده است.

 آوردن اصطلاحات علمی و اشعار و امثال، از مختصات سبکی نثر قرن چهارم و نیمه اول قرن پنجم است.

یک

دو

سه

چهار