شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 31077

چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست/سخن شناس نه ای جان من خطا این جاست

این کوزه چو من عاشق زاری بوده است/در بند سر زلف نگاری بوده ست

چون لاله به نوروز قدح گیر بدست/با لاله رخی اگر تو را فرصت هست

سودا چه پزی تا که چو دلسوختگان/آزاد به ترک خود نگویی نشود

بررسی رده و نوع ادبی متن

بررسی قافیه، ردیف و آرایه های بدیع لفظی مثل واج‌آرایی و تکرار

بررسی سطح بیانی، تشبیه، استعاره، کنایه و مجاز

بررسی سطح بدیع معنایی، ایهام، مراعات نظیر و ....‌

متن بر سپردن امور به فردی کاردان تأکید دارد.

در متن آرایه تشخیص به‌کار رفته است.

جمله دوم کنایه از «شکست نخوردن در امور و رسیدن به خواسته‌ها» است.

آرایه‌های تشبیه و تلمیح در متن وجود دارد.

روزی که افکنیم ز جان چادر بدن                         بینی که رشک و حسرت ماهیم و فُرقدیم

بی گل روی تو بس خار که در پای من است          کیست کز پای برون آورد این خار مرا

چو انسان را نباشد فضل و احسان                       چه فرق از آدمی تا نقش دیوار

باد را بر سر کوی تو مجال است و مرا نیست           خنک آن باد که بر خاک سر کوت وزیده است