شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2

در کدام یک از ابیات زیر فعل مجهول دیده نمی‌شود؟

چه زیبا بود ناز دلبر ما/ جهانی کشته آمد بر سر او

رشته صبرم به مقراض غمت ببریده شد/ هم‌چنان در آتش مهر تو سوزانم چو شمع

نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت/ به غمزه مسأله‌آموز صد مدرس شد

چو نان خورده شد هر یکی را سه جام/ بدادند و گشتند زان شادکام

آرایه‌ی درج شده در برابر کدام گزینه، نادرست است؟

با خلق هر کرم که کند هم خدا کند / باشد که ناگهی نگهی هم به ما کند: تشبیه

پیوند جان جداشدنی نیست ماه من / تن نیستی که جان دهم و وارهانمت: استعاره

گرمی دل‌ها بود از ناله‌ی جان‌سوز من / خنده‌ی گل‌ها بُود از گریه‌ی مستانه‌ام: تشخیص

خوش باش که ما خوی به هجران کردیم / بر خود دشوار و بر تو آسان کردیم: تضاد

همهٔ ابیات با عبارت زیر ارتباط معنایی دارند، به‌جز:

«و زاغ با خود اندیشید که بر اثر ایشان بروم و معلوم گردانم فرجام کار ایشان چه باشد که من از مثل این واقعه ایمن نتوانم بود.»

چو بد کردی مشو ایمن ز آفات / که واجب شد طبیعت را مکافات

ز دست‌برد حوادث، وجود ایمن نیست / نشسته‌ایم و بر این گنج، پاسبان شده‌ایم

بیاور می که نتوان شد ز مکر آسمان ایمن / به لعب زهره چنگی و مریخ سلحشورش

خروش سیل حوادث بلند می‌گوید / که خواب امن درین خاکدان نمی‌باشد

نام پدیدآورنده‌ی چند اثر در کمانک روبه‌روی آن درست ذکر شده است؟

«روضه‌ی خلد (مجدخوافی) / شلوارهای وصله‌دار (رسول پرویزی) / جوامع‌الحکایات و لوامع‌الروایات (محمّد عوفی) / حمله‌ی حیدری (باذل مشهدی) / سه دیدار (نادر ابراهیمی) / ماه نو و مرغان آواره (رابیندرانات تاگور) / پرنده‌ای به نام آذرباد (ریچارد باخ) / دیوان غربی - شرقی (یوهان ولفگانگ گوته)»

هشت

هفت

شش

پنج