شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 22035

به تو حاصلی ندارد غم روزگار گفتن / که شبی نخفته باشی به درازنای سالی

چون نمی‌آید به ساحل غرقه دریای عشق / می‌زند بیهوده از بهر چه چندین دست و پا؟

شب فراق که داند که تا سحر چند است / مگر کسی که به زندان عشق دربند است

ز شب‌بیداری من تا سحر چشمش کجا داند؟ / که او شب تا سحر کاری به جز خفتن نمی‌داند

حرف «را» در جمله اوّل، نشانه مفعول نیست و ضمیر «_َ ش» در جمله دوم نقش متممی دارد.

کاربرد واژگان عربی در متن چشم‌گیر است و در برخی جمله‌ها، فعل، حذف شده است.

کاربرد آرایه‌های «سجع»، «کنایه»، «جناس» در متن مشهود است.

پیام کلّی و نتیجه نهایی حکایت، توصیه به نیکی در حقّ دیگران و مصلحت‌اندیشی و خیرخواهی برای همنوعان است.