شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19958

خواهم که بامدادی بیرون روی به صحرا / تا بوستان بریزد گل های بامدادی

اول چراغ بودی آهسته شمع گشتی / آسان فرا گرفتم در خرمن اوفتادی

چون گل روند و آیند این دلبران و خوبان / تو در برابر من چون سرو بایستادی

جایی که داغ گیرد دردش دوا پذیرد / آن است داغ سعدی کاول نظر نهادی

ندیدند کس را کز آن شوره دشت / به مأواگه خویشتن بازگشت

غم غریبی و غربت چو برنمی‌تابم / به شهر خود روم و شهریار خود باشم

صبح من شام غریبان است از شامم مپرس / تا به کام غم در این غربت‌سرا افتاده‌ام

فراغ خاطر از سیر و سفر جستم نشد حاصل / غم غربت فراهم کردم و سوی وطن بردم

چه می خواهد از مسجد و خانقاه / هر آن کو به میخانه برده است راه

چو من گر از این می تو بی من شوی / به گلخن درون رشک گلشن شوی

نه سودای کفر و نه پروای دین / نه ذوقی به آن و نه شوقی به این

برون ها سفید و درون ها سیاه / فغان از چنین زندگی آه، آه

تیمار

شادان

طاقت

محال