شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 22761

کاربرد تاریخی فعل ماضی استمراری

استفاده از واژه‌های مرکب متعدد

کاربرد کنایه و سجع

اغراق در توصیف توانایی بدنی و فکری شخصیت جوان

صبر ایوب بباید که شبی دست دهد / که رود چشمم از اندیشه کرمان در خواب

دلی که عاشق و صابر بود مگر سنگ است؟ / ز عشق تا به صبوری هزار فرسنگ است

گر دگری را شکیب هست ز دیدار دوست / من نتوانم گرفت بر سر آتش قرار

هر که دلارام دید از دلش آرام رفت / چشم ندارد خلاص هر که در این دام رفت

گفت خاموش که در پسی مردن به که حاجت پیش کسی بردن. (ناکامی)

طریقتی است که تا اشتها غالب نشود نخورند و هنوز اشتها باقی بود که دست از طعام بدارند. (نفی شکم‌پرستی)

رنجوری را گفتند دلت چه خواهد؟ گفت: آن که دلم چیزی نخواهد. (وارستگی)

ظاهر حالش به نعمت دنیا آراسته و خسّت نفس در وی متمکّن. (خشک‌دستی)