شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 2256

نثر فنی، کم کم در قرن هفتم ضعیف شد و در قرن هشتم با سیطره تیموریان بر ایران از میان رفت.

در این دوره ملاحسین واعظ کاشفی کتاب کلیله و دمنه را به انشای دوره خود بازگرداند و آن را انوار سُهیلی نامید.

از ویژگی‌های نثر این دوره ورود لغات قبایل مختلف ترک و مغول به زبان فارسی است که در دوره تیمور سرعت رشد آن بیشتر شد؛ اما این جریان در زبان فارسی دیری نپایید.

در این دوره، حاشیه‌نویسی‌های متعددی بر تاریخ‌های قدیم به نثر ساده انجام گرفت. نثر ساده این دوره فصیح و بلیغ است.

گفتی که حافظ این همه رنگ و خیال چیست / نقش غلط مبین که همین لوح ساده‌ایم

می‌خور که صد گناه ز اغیار در حجاب / بهتر ز طاعتی که به روی و ریا کنند

من جهد همی‌کنم قضا می‌گوید / بیرون ز کفایت تو کاری دگرست

بنهاده‌ایم بار جهان بر دل ضعیف / وین کار و بار بسته به بازو نهاده‌ایم