شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - درس دوم: از آموختن، ننگ مدار

در کدام گزینه حذف فعل به «قرینه‌ی معنوی» وجود دارد؟

از بس که شب و روز بکاهم ز غمت / از زردی رخ چو برگ کاهم ز غمت

آن به که کنم یاد تو ای حورنژاد / وآن به که نیارم از جفاهای تو یاد

عقلی که ز لطف دیده‌ی جان پنداشت / بر دل صفت تو را به خوبی بنگاشت

هر چند بلای عشق دشمن‌کامی‌ست / از عشق به هر بلا رسیدن خامی‌ست

در هر گزینه مفهوم بیت‌ها یکسان است، به جز گزینهٔ .............

از آن صبح نخستین بی‌فروغ است / که لاف روشنی از وی دروغ است

دم صبح کاذب بُوَد زود میر / ولی صبح صادق شد آفاق‌ گیر

دنیا نیرزد آنکه پریشان کنی دلی / زنهار بد مکن که نکرده است عاقلی

عیب درویش و توانگر به کم و بیش بد است / کار بد مصلحت آن است که مطلق نکنیم

به زیر دلق مَلمّع کمندها دارند / دراز دستی این کوته آستینان بین (مَلمّع: رنگارنگ)

جو فروش است آن نگار سنگدل / با من او گندم نمایی می‌کند

تا به گریبان نرسد دست مرگ / دست ز دامن نکنیمت رها

تا نگردی بی‌خبر از جسم و جان / کی خبر یابی ز جانان یک زمان

کدام واژه‌ها به‌ترتیب «اسم وندی، صفت وندی و صفت وندی - مرکب» اند؟

بی‌تاب، جوشش، مشک به دوش

شکسته، بی‌درد، خطرکننده

تشنگی، پرگشوده، نیلی‌پوش

عرشیان، علمی، دستْ بسته

مفهوم جمله‌ی «خود را به نیکی و نیکوکاری به مردم نمای» با کدام بیت زیر در تقابل است؟

از جام جهان‌نمای تا کی گویی/ صد جام جهان‌نمای در سینه‌ی ماست

بزرگان فراغ از نظر داشتند/ از آن پرنیان آستر داشتند

مر خردمندانِ عالم را لباس/ خلق نیکو، شرم نیکوتر شناس

فضل و هنر ضایع است تا ننمایند/ عود بر آتش نهند و مشک بسایند

در کدام گزینه، حذف فعل به «قرینه‌ی معنوی» وجود دارد؟

آن که ز خاصان او طاقت نازی نداشت/ از پی آزردنش کار به درمان رسید

بر لب زخم دلم در نفس آخرین/ شکر که از دست دوست شربت پیکان رسید

باره‌ی شیرین نهاد سر به ره بیستون/ کوه‌کن غصّه را قصّه به پایان رسید

کرد شهنشاه عشق بر در دل شد بلند/ کشور بی ضبط را مژده‌ی سلطان رسید

شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - درس دوم: از آموختن، ننگ مدار | آزمون شماره 16768