شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 17283

حدود سال 346 قمری، به فرمان ابومنصور عبدالرزّاق تألیف شد.

موضوع آن تاریخ گذشته ایران بود.

عده‌ای از دانشوران خراسان، آن را نوشتند.

امروزه بخش قابل توجّهی از آن باقی مانده است.

رایج‌ترین انواع شعر فارسی در این دوره «حماسی»، «مدحی» و «غنایی» بود.

شاعران بیشتر به واقعیت درونی نظر داشتند و مفاهیم عینی آنان از قلمرو تعالیم اخلاقی فراتر نمی‌رفت.

شعر مدحی یا مدیحه‌سرایی با شاعران بزرگ درباری و مدح پادشاهان و رجال دربار جایگاه خود را پیدا کرد.

در این دوره بسیاری از اصطلاحات علمی، ادبی، دینی و سیاسی جدید از راه‌ ترجمه متون عربی وارد فارسی دری می‌شود.

انوری – ششم

آغاجی – چهارم 

ناصرخسرو – پنجم

جمال‌الدین عبدالرزّاق اصفهانی – ششم

اشکانی _ درخت آسوریک

ساسانی _ یادگار زریران

هخامنشی _ هزار و یک شب 

سامانی _ کلیله و دمنه

سپهدار چون پیش لشکر کشید/ یکی ژرف دریای بی بُن بدید

در قالب این خاکیان عمری است سرگردان شدم / چون جان اسیر حبس شد، جانانه را گم کرده ام

عقیقی شرابی که در آبگینه / درخشان شود چون سهیل یمانی

جادویی آغاز کرده است آتش ارنه از چه رو/ گاه پشتش روی گردد گاه پایش سر شود