شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 2118

دربغ - سرنوشت - تراوشات

بیابان - شطّ روان - مشام جان

آسمان - سوز گناه - خداوندا

سموم - سحرگاهان - موسم درو

یک

دو

سه

چهار

شبی برنشست از فلک برگذشت/ به تمکین و جاه از ملک برگذشت

در پس آینه طوطی صفتم داشته‌اند/ آنچه استاد ازل گفت بگو می‌گویم

ای همه هستی ز تو پیدا شده / خاک ضعیف از تو توانا شده

از بناگوش و خط سبز تو بس در عجبم/ کز کجا برگ گلی، مشک تر آورده برون

خدا را ندانست و طاعت نکرد

از این بِه نصیحت‌گری بایدت

نیافرید خدایت به خلق حاجتمند

مبادا که فردا پشیمان شوی

ای آن که غمگنی و سزاواری← _ _U U_ U _ U _ _ _

تقدیر که بر کشتنت آزرم نداشت←_ _ UU _ _ UU_ _ _ _ 

بت خود را بشکن خوار و ذلیل← UU_ _ UU _ _ UU_

دانه چو طفلی‌ست در آغوش خاک←_U_ _ UU _ _ UU _